9 Αγαπημένα Βιβλία του 2020
Σε λίγες μέρες το 2020 θα φύγει. Αυτή τη χρονιά πέρασα πολλές ώρες στο σπίτι και ως εκ τούτου διάβασα πολλά βιβλία. Πολλά αξιόλογα βιβλία. Είχε και κάτι θετικό επομένως! Ανάμεσά τους ξεχώρισα τα παρακάτω εννιά, στα οποία θα κάνω μία σύντομη αναφορά. Διαβάζοντας κρατάω πάντα αποσπάσματα, τα οποία θα παραθέσω επίσης!
 |
| Incidental Comics by Grant Snider |
- Άνθρωποι και ποντίκια - Τζον
Στάινμπεκ
Το
διάβασα στην προηγούμενη καραντίνα, σύμφωνα με το Goodreads τον
Απρίλιο. Νομίζω είναι από τα βιβλία που θα ξαναδιάβαζα ευχάριστα, όπως και
πολλά άλλα της λίστας βέβαια. Ένα βιβλίο σύντομο, που ρέει ευχάριστα και μετατρέπεται
σταδιακά σε γροθιά στο στομάχι. Μια ανθρώπινη ιστορία για τα όνειρα που τελικά
διαψεύστηκαν.
«Μου
'τυχε να το δω πολλές φορές. Ένας άνθρωπος κουβεντιάζει μ' έναν άλλο, κι είτε
τον προσέχει και τον καταλαβαίνει ο άλλος είτε όχι, δεν κάνει καμία διαφορά.»
- Η πτώση - Αλμπέρ Καμύ
Άλλο
ένα σύντομο βιβλίο που τάραξε όμως τη μονοτονία της προηγούμενης καραντίνας. Ένας
μονόλογος που προχωρά αβίαστα φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με τα κοινωνικά πρέπει, την
υποκρισία και τελικά την πτώση. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.
«Γνώρισα
έναν άνθρωπο, που έδωσε είκοσι χρόνια απ' τη ζωή του σε μια ανόητη, της θυσίασε
τα πάντα, φιλίες, δουλειά, την ίδια την αξιοπρέπεια της ζωής του, κι ένα βράδυ
ανακάλυψε πως δεν την είχε αγαπήσει ποτέ. Έπληττε, αυτό ήταν όλο, έπληττε, όπως
οι περισσότεροι. Έπλασε λοιπόν, συνολικά, μια ζωή όλο μπλεξίματα και δράματα.
Πρέπει κάτι να γίνει, ιδού η εξήγηση των περισσότερων ανθρώπινων σχέσεων.
Πρέπει κάτι να γίνει, έστω και η δίχως έρωτα δουλεία, έστω και ο πόλεμος ή ο
θάνατος.»
- Τη νύχτα όλα τα αίματα είναι μαύρα
- Νταβίντ Ντιόπ
Το
βιβλίο αυτό μου το έκαναν δώρο. Ένα βιβλίο βαθιά ποιητικό, με αξιοπρόσεκτο ρυθμό
και εικόνες που εγείρουν το συναίσθημα.
Ένα βιβλίο τόσο δυνατό που ακροβατεί μεταξύ λογικής και παραφροσύνης, με έναν
ήρωα που δηλώνει «Οι σκέψεις μου ανήκουν σε εμένα μόνο, μπορώ να σκέφτομαι
ό, τι θέλω. Όμως δε θα μιλήσω. Όλοι αυτοί που θα μπορούσα να τους πω τις κρυφές
μου σκέψεις [...] δεν θα μάθουν ποιος πραγματικά είμαι.»
- Ιώβ - Γιόζεφ Ροτ
Ένα
από τα καλοκαιρινά μου αναγνώσματα. Ένα από τα πολλά βιβλία του Ροτ που διάβασα
τα τελευταία χρόνια. Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου που αναγκάζεται να
μεταναστεύσει από την τσαρική Ρωσία στην εβραϊκή συνοικία της Νέας Υόρκης. Ένας
ήρωας που διάγει βίο ανάλογο με αυτόν του βιβλικού Ιώβ. Ένα βιβλίο που μιλά για
την πίστη που δοκιμάζεται.
«Το
άκουσαν το ουρλιαχτό της σε όλο το χωριό - αλλά το ξέχασαν αμέσως. Γιατί τη
σιωπή που το ακολούθησε δεν την άκουσαν.»
Μία
ιστορία που διαδραματίζεται μεταξύ δύο πόλεων κατά τη διάρκεια της Γαλλικής
Επανάστασης. Ένα βιβλίο που μιλά για αξίες, όπως αυτές της φιλίας και της εντιμότητας,
για την καταπίεση και την αδικία. Για το συγκεκριμένο βιβλίο έχω ήδη γράψει σε
αυτό το blog.
«Να
σκέφτεστε πού και πού ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που θα έδινε τη ζωή του για να
κρατήσει πλάι σας μια ζωή που αγαπάτε!»
Την
ιστορία του Φάλαντα τη διάβασα σχεδόν απνευστί! Όμορφη πλοκή, αφηγηματικός
λόγος ευχάριστος, εναλλαγές μεταξύ ευτυχίας και δυστυχίας, αγωνία. Είχε ό,τι
χρειάζεται για να σου κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο. Θίγει ζητήματα
κοινωνικά και διεισδύει στην ψυχοσύνθεση των ηρώων με δεξιοτεχνία. Αποτυπώνει με τρόπο ανθρώπινο τη Γερμανία του 1929.
Με ενθουσίασε και έγραψα για αυτό στο blog.
«Αν
είσαι λίγο βλάκας, πας στους ναζί και έχεις την εντύπωση πως κάτι θα μπορέσει
ν' αλλάξει αν σκοτώσουν τους Εβραίους. Κι αν πιστεύεις και έχεις πολύ
μεγαλύτερη δύναμη γι' αντίσταση και είσαι ανά πάσα στιγμή σε θέση να χέσεις
έναν Λέμαν, αν δεν ονειρεύεσαι ένα λαγούμι μέσα στη γη, τότε πας στο ΚΚ και
προσπαθείς αλλιώς. Ακόμα κι αν πάει στραβά το πράγμα, τουλάχιστον υπάρχουν
κάποιοι που αντιστέκονται.»
Το
βιβλίο αυτό το διάβασα το καλοκαίρι και κάπως αγάπησα τον κύριο Κ. και όλη την
παράνοια που βίωσε μέσα από έναν ατελείωτο λαβύρινθο γραφειοκρατίας. Η
αδικαιολόγητη σύλληψή του, οι μεταπτώσεις της διάθεσής του, η στροφή του στην
επιστήμη, την τέχνη, τη θρησκεία μήπως και καταφέρει μέσα από αυτά να βρει μία
λύση, όλα συνέθεσαν ένα συμβολικό αριστούργημα. Η κατάληξη αλλόκοτη, συνεπής σε
όσα είχαν προηγηθεί. Το απόλαυσα. Τόσο πολύ που δεν κράτησα κανένα απόσπασμα!
Αγαπημένο
μυθιστόρημα. Με εξέπληξε ευχάριστα. Είναι από αυτά τα βιβλία που τα διαβάζεις
και ολοκληρώνοντάς τα μένεις με τα μάτια ορθάνοιχτα προσπαθώντας να συνειδητοποιήσεις
την ευφυΐα του συγγραφέα. Φυσικά υπάρχει στο blog ανάρτηση για το συγκεκριμένο
βιβλίο.
«Από
όλα τα νησιά που επισκέφθηκε, δύο ήταν τα πιο υπέροχα. Το νησί του παρελθόντος,
είπε, όπου υπήρχαν μόνο οι παρελθοντικοί χρόνοι και όπου οι κάτοικοί του
έπλητταν και ήταν σε λογικό βαθμό ευτυχείς, αλλά όπου το βάρος της ψευδαίσθησης
ήταν τόσο μεγάλο που το νησί βυθιζόταν κάθε μέρα και λίγο περισσότερο στο
ποτάμι. Και το νησί του μέλλοντος, όπου ο μοναδικός χρόνος που υπήρχε ήταν ο
μέλλων και του οποίου οι κάτοικοι ήταν ονειροπόλοι και επιθετικοί, τόσο
επιθετικοί, είπε ο Ουλίσες, που πιθανότατα θα κατέληγαν να φάνε ο ένας τον άλλο.»
- Αόρατες πόλεις - Ίταλο Καλβίνο
Νομίζω
ότι το συγκεκριμένο θα το συμπεριλάμβανα και σε μία λίστα με τα αγαπημένα βιβλία
που διάβασα μέχρι τώρα. Ιδιαίτερο βιβλίο που αποτελείται από διηγήματα που
περιγράφουν, όπως αναφέρει και ο τίτλος, πόλεις. Διηγήματα που αποτελούν μέρος
μιας συνολικότερης αφήγησης που περιγράφει την ταξιδιωτική περιπλάνηση του
Μάρκο Πόλο. Ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει σε μέρη μαγικά δημιουργώντας τα πιο
απροσδόκητα συναισθήματα. Ένα βιβλίο πολυεπίπεδο, γεμάτο συμβολισμούς.
«Όταν
φτάνει σε μια νέα πόλη, ο ταξιδιώτης ξαναβρίσκει ένα παρελθόν του που δεν ήξερε
πλέον ότι είχε: η ξένη φύση αυτού που έπαψες πλέον να είσαι ή να έχεις σου έχει
στήσει καρτέρι στα πιο ξένα και άγνωστα μέρη.»
Υ.Γ. Ελπίζω η λίστα αυτή να σας θύμισε βιβλία που ήδη έχετε διαβάσει ή να βρήκατε σε αυτή βιβλία που θα θέλατε να διαβάσετε. Μπορεί βέβαια να βρήκατε και βιβλία που είστε σίγουροι πως δε θα θέλατε να διαβάσετε ποτέ. Όπως και να' χει, ας ελπίσουμε πως το 2021 θα είναι μία ακόμα καλύτερη αναγνωστική χρονιά, με αναγνώσεις στις παραλίες και στις εξοχές!