Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τελικά πόσο γρήγορα μπορούμε να διαβάσουμε;

Τελικά πόσο γρήγορα μπορούμε να διαβάσουμε;


Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν κάποιοι να διαβάζουν τόσα βιβλία; Πόσες φορές έχουμε ρωτήσει φίλους βιβλιόφιλους «Μα καλά πόσο γρήγορα διαβάζεις;». Μήπως εγώ διαβάζω αργά; Μήπως θα μπορούσα να διαβάζω πιο γρήγορα;


Τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ ένα διαδικτυακό σεμινάριο με θέμα
Learning how to learn. Μία από τις πολλές παραμέτρους που θίγει είναι αυτή της ταχύτητας ανάγνωσης. Όλο αυτό οδήγησε βεβαίως σε δαιδαλώδεις αναζητήσεις. Άρθρα, μελέτες και πολλές διαφορετικές προσωπικές απόψεις που συνέθεσαν μία πολυδιάστατη απάντηση.

Αρχικά είναι σημαντικό να κατανοήσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το μάτι. Θα προσπαθήσω να πω με απλά λόγια όσα κατάλαβα. Σύμφωνα με όσα διάβασα λοιπόν, το μάτι προκειμένου να διαβάσει, θα πρέπει να σταματήσει σε ένα μέρος του κειμένου, είναι σαν να κάνει μικρά άλματα από συλλαβή σε συλλαβή, από λέξη σε λέξη και ένα μεγάλο άλμα όταν αλλάζει σειρά. Αφού το μάτι κάνει κάμποσα μικρά άλματα, ο εγκέφαλος θα πρέπει να επεξεργαστεί τις πληροφορίες έτσι ώστε να κατανοήσουμε τι έχουμε δει-διαβάσει.


Σύμφωνα με τους ειδικούς λοιπόν είναι απίθανο το μάτι να μπορεί να διαβάσει πάνω από 500-600 λέξεις το λεπτό. Το μάτι χρειάζεται χρόνο εξαιτίας αυτής της μηχανικής διαδικασίας κίνησης αλλά και του χρόνου που χρειάζεται ο εγκέφαλος για να κατανοήσει την οπτική πληροφορία.

Βέβαια οι ειδικοί που ασχολούνται με τη γρήγορη ανάγνωση ισχυρίζονται ότι μπορούν προσπεράσουν αυτό το «πρόβλημα» συγκρατώντας περισσότερο οπτικές πληροφορίες σε κάθε κίνηση του ματιού. Αντί να διαβάζει κανείς δύο λέξεις σε κάθε «άλμα», μπορεί να επεξεργάζεται κάποιες σειρές. Φυσικά κάτι τέτοιο δε μπορεί να γίνει εξαιτίας του τρόπου που λειτουργεί το μάτι και του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος και κατ’ επέκταση η μνήμη.

Πόσο γρήγορα διαβάζει όμως ο μέσος αναγνώστης; Η απάντηση είναι 200-400 λέξεις/λεπτό. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί κανείς σχεδόν να διπλασιάσει την ταχύτητα ανάγνωσής του, αν δεχτούμε ότι το όριο είναι οι 600 λέξεις. Όμως, διπλασιάζοντας το ρυθμό μας μήπως επηρεάζουμε την ποιότητα κατανόησης; Μήπως όσοι διαβάζουν γρήγορα κατανοούν λιγότερα;

Με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο εντόπισα αρκετές τεχνικές που υπόσχονται βελτίωση του χρόνου ανάγνωσης. Μία από αυτές ισχυριζόταν ότι θα πρέπει να αποφύγουμε το subvocalization, δηλαδή τη φωνή που ακούμε μέσα μας όταν διαβάζουμε. Οι ειδικοί της «γρήγορης ανάγνωσης» ισχυρίζονται ότι αυτή η φωνούλα καθυστερεί την ανάγνωση και αν μάθεις να τη βάζεις σε σίγαση και να αναγνωρίζεις τις λέξεις οπτικά, θα διαβάζεις πολύ πιο γρήγορα!

Όμως αυτή η εσωτερική φωνή είναι απαραίτητη για να διαβάζει κανείς σωστά και να κατανοεί όσα διαβάζει. Αν ωστόσο εκπαιδεύσουμε την εσωτερική φωνή να διαβάζει γρηγορότερα, μήπως τότε τα πράγματα θα βελτιωθούν; Η απάντηση είναι ναι!

Υπάρχει ακόμη ένα «κόλπο» για να διαβάζουμε γρηγορότερα. Συνηθίζαμε να το κάνουμε όταν πηγαίναμε στις πρώτες τάξεις του δημοτικού και σταδιακά το εγκαταλείψαμε. Ναι, είναι η συνήθεια να δείχνουμε τη σειρά που διαβάζουμε με το δάχτυλό μας ή με ένα μολύβι. Αυτή η τεχνική βοηθά στα «άλματα» του ματιού και επομένως δε χάνουμε χρόνο. Μία άλλη μελέτη μάλιστα ισχυρίζεται ότι το δάχτυλο ή το μολύβι λειτουργεί και ως «συσκευή ρυθμού».

Τέλος, φαίνεται πως είναι πολύ σημαντικό, προκειμένου να αυξήσουμε την ταχύτητα ανάγνωσής μας να έχουμε ρίξει μία γρήγορη ματιά στο κείμενο, πριν το διαβάσουμε αλλά και να ξέρουμε τι ψάχνουμε. Κάτι που δεν είναι τόσο χρήσιμο βέβαια στην περίπτωση που διαβάζουμε λογοτεχνία.

Φυσικά έκανα το πείραμα! Διαβάζοντας, χωρίς να δείχνω τις γραμμές, και κατανοώντας πλήρως το κείμενο διάβασα 228 λέξεις/λεπτό. Όταν στη συνέχεια επιχείρησα να διαβάσω χρησιμοποιώντας το μολύβι το σκορ μου αυξήθηκε σε 246 λέξεις/λεπτό!

Εσείς με τι ταχύτητα διαβάζετε;


Αν θέλετε να ενημερώνεστε για τις καινούργιες αναρτήσεις του blog μπορείτε να ακολουθήσετε/κάνετε like στη σελίδα Λογοτεχνία παντού στο facebook!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο φάρος - Άλισον Μουρ

Ο Φάρος , η νουβέλα τ ης Άλισον Μουρ, διαβάζεται γρήγορα, χωρίς να σε κουράζει, χωρίς να σε κάνει να σκέφτεσαι που το πάει, χωρίς να θες να προσπεράσεις κομμάτια. Είναι τόσο όσο, και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι τεράστιο προτέρημα για ένα λογοτεχνικό κείμενο.   Ο πρωταγωνιστής, ο κύριος Φουθ, έχει μόλις χωρίσει από τη σύζυγό του και αποφασίζει να κάνει ξανά το ταξίδι που είχε κάνει με τους γονείς του, πριν η μητέρα του τους εγκαταλείψει, αυτόν και τον πατέρα του. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα ήπιο, άχρωμο, που κανείς δε θυμάται και μάλλον δε θα λείψει και σε κανέναν. Ένα χαρακτήρα που γνωρίζουμε μέσα από την άποψη και τις αντιδράσεις των άλλων, μιας και ο ίδιος φαντάζει ανίσχυρος, σα μια ευθεία γραμμή. Έχοντας διανύσει ήδη την τέταρτη δεκαετία της ζωής του, παλεύει ακόμη με τις αναμνήσεις του φευγιού της μάνας του, με την χαμένη του αυτοεκτίμηση, με τις εμμονές και τις φοβίες του. Άλλωστε τελειώνει ποτέ η πάλη αυτή; Σε δεύτερο πλάνο η Έστερ, εξίσου μόνη, εξίσου κακοποιημένη, άπιστη...

Εισαγωγή στην πρώιμη δημώδη νεοελληνική λογοτεχνία (απαρχές – 1453)

  Τέλη 11 ου  – 1453:   η Βυζαντινή αυτοκρατορία εισέρχεται σε μακρά περίοδο κρίσης Διαμόρφωση Νέου Ελληνισμού – δύο παράγοντες: α) το Βυζάντιο περιορίζεται σε περιοχές που κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο β) ανάπτυξη εθνικής συνείδησης λόγω των αντιθέσεων με τους Φράγκους Παρουσιάζονται ξανά οι λέξεις «Έλλην» και «γένος» Αρχή νεοελληνικής γραμματείας Ο Λ. Πολίτης θεωρεί πως η «δημώδης γραμματεία/λογοτεχνία» της υστερομεσαιωνικής εποχής αποτελεί την πρώτη φάση της «νεοελληνικής» γραμματείας/λογοτεχνίας. Ως αρχή της νεοελληνικής λογοτεχνίας θεωρεί το έργο του Διγενή Ακρίτη (1 ο  μισό 11 ου  μάλλον) Δημώδης λογοτεχνία:  δηλώνεται η έντεχνη (προσωπική) λογοτεχνική παραγωγή λόγιων συγγραφέων. Η γλώσσα γραφής είναι λαϊκότερη, με ιδιωματικά στοιχεία και πλησιάζει την ομιλουμένη. Χαρακτηριστικά δημώδους γραμματείας/λογοτεχνίας Ανωνυμία. Γραπτή μορφή αρχικής σύνταξης (υπήρχε προφορική παράδοση, αλλά μεταδίδονται γραπτά). Χρήση δημώδους γλώσσας (μεικτή γλώσσα, λόγια κ...

Ξένος μες στον γάμο – Εμίρ Κουστουρίτσα

Έχετε δει την ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα Time of the Gypsies ; Αν ναι, τότε είστε ελαφρώς προετοιμασμένοι για το Ξένος μες στο γάμο . Στο βιβλίο αυτό με οδήγησε η ταινία, αλλά και η προτίμησή μου στα διηγήματα. Μετά από αυτό οδηγήθηκα και σε άλλες ταινίες του ιδίου. Κάπως έτσι κατέληξα τις τελευταίες δύο βδομάδες να μπω ολοκληρωτικά – όσο κατάφερα δηλαδή – στον κόσμο του Κουστουρίτσα, στον «βαλκανικό μαγικό ρεαλισμό» του, όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Τολμώ να πω ότι αυτό με έκανε χαρούμενη. Αφού αγόρασα το βιβλίο στάθηκα για ώρα να παρατηρώ το εξώφυλλό του. Μία πολυθρόνα και ένα παιδικό ποδήλατο στη βεράντα (;) ενός σπιτιού. Όλα καλά ως εδώ, μόνο που υπάρχουν τριγύρω και ψάρια οπότε και συνειδητοποιείς ότι το χρώμα που σου φαινόταν ως τώρα θολό είναι απλώς ο βυθός κάποιας λίμνης ή της θάλασσας. Όμορφη έκδοση, με ωραία ποιότητα χαρτιού και ιδιαίτερη αισθητική εξωφύλλου. Ξεκινώντας την ανάγνωση του πρώτου διηγήματος συνειδητοποίησα πως ο Κουστουρίτσα φτιάχνει για ακό...