Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ζητείται ελπίς

 

Ζητείται ελπίς


Μέσα Οκτώβρη, με τα παιδιά της Γ΄ γυμνασίου επεξεργαζόμαστε το «Ζητείται ελπίς».

Λίγες μέρες μετά διαβάζω πως εκδίδονται τα «Άπαντα» του Αντώνη Σαμαράκη.

Αρχές Νοέμβρη ξεκινά εκ νέου ο εγκλεισμός.

Οι άνθρωποι με την αναγγελία του τρέχουν στα καταστήματα να προμηθευτούν τα απαραίτητα και μη.

Ξεκινούν οι χριστουγεννιάτικοι στολισμοί.

Ξαναδιαβάζω το διήγημα. Ο αφηγητής αναφέρει χαρακτηριστικά «Σκέφτηκε τη σύγχυση που επικρατεί στον κόσμο μας σήμερα. Σύγχυση στον τομέα των ιδεών, σύγχυση στον κοινωνικό τομέα, σύγχυση…». Φαντάζει τόσο σύγχρονη η περιγραφή. Σα να περιγράφει τις μέρες του σήμερα. Τους ανθρώπους του σήμερα. Την κοινωνία στον καιρό του κορονοϊού.

Ζητείται ελπίς λοιπόν, μέσα από τους στολισμούς, την αναμονή των Χριστουγέννων, την ψευδαίσθηση της θαλπωρής και της ασφάλειας που θα εξασφαλίσουμε με τον τρόπο αυτό.

Ζητείται ελπίς στην ενημέρωση των έξι, ότι θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, στην προηγούμενη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας, στις δουλειές μας, στις δραστηριότητές μας.

Ζητείται ελπίς.


Καφές και Λογοτεχνία


Ετικέτες

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο φάρος - Άλισον Μουρ

Ο Φάρος , η νουβέλα τ ης Άλισον Μουρ, διαβάζεται γρήγορα, χωρίς να σε κουράζει, χωρίς να σε κάνει να σκέφτεσαι που το πάει, χωρίς να θες να προσπεράσεις κομμάτια. Είναι τόσο όσο, και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι τεράστιο προτέρημα για ένα λογοτεχνικό κείμενο.   Ο πρωταγωνιστής, ο κύριος Φουθ, έχει μόλις χωρίσει από τη σύζυγό του και αποφασίζει να κάνει ξανά το ταξίδι που είχε κάνει με τους γονείς του, πριν η μητέρα του τους εγκαταλείψει, αυτόν και τον πατέρα του. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα ήπιο, άχρωμο, που κανείς δε θυμάται και μάλλον δε θα λείψει και σε κανέναν. Ένα χαρακτήρα που γνωρίζουμε μέσα από την άποψη και τις αντιδράσεις των άλλων, μιας και ο ίδιος φαντάζει ανίσχυρος, σα μια ευθεία γραμμή. Έχοντας διανύσει ήδη την τέταρτη δεκαετία της ζωής του, παλεύει ακόμη με τις αναμνήσεις του φευγιού της μάνας του, με την χαμένη του αυτοεκτίμηση, με τις εμμονές και τις φοβίες του. Άλλωστε τελειώνει ποτέ η πάλη αυτή; Σε δεύτερο πλάνο η Έστερ, εξίσου μόνη, εξίσου κακοποιημένη, άπιστη...
Διαβάστε περισσότερα

Το δημοτικό τραγούδι

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΚΑΙ  ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ   Ένταξη στο σώμα της λογοτεχνίας & ιδιαίτερα χαρακτηριστικά Αναπόσπαστο τμήμα της νεοελληνικής λογοτεχνίας Διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα είδη εξαιτίας: Του τρόπου δημιουργίας του (απουσία επώνυμου δημιουργού) Του τρόπου μετάδοσης και διάδοσης (προφορικότητα) Του τρόπου καταγραφής Της λειτουργίας του μέσα στην κοινωνία (κεντρικό τμήμα της λαϊκής λογοτεχνίας) Παράχθηκε από τον λαό της υπαίθρου Εκφράζει παράδοση 1000 και ετών Διαδίδεται σε όλες τις ελληνόφωνες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου Παραπλήσια θέματα υπάρχουν και σε τραγούδια άλλων λαών της Βαλκανικής Αποτελεί πολιτιστικό σύστημα όπου συμμετέχουν η μουσική και ο χορός Συνδέεται άμεσα με τις ανάγκες των κοινωνιών που το παράγουν Εντάσσεται στο βασικό γένος της ποίησης «κείμενα» ποιητικά, λυρικά ή αφηγηματικά Η λαϊκή λογοτεχνία είναι αυτή που έχει παραχθεί από τον ίδιο τον λαό για να ικανοποιήσει τις αισθητικές, λειτου...
Διαβάστε περισσότερα

Άλφρεντ & Έμιλυ - Ντόρις Λέσινγκ

Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν κατάλαβα πώς έφτασε στα χέρια μου. Δεν είχα σκοπό να το αγοράσω, ούτε να αγοράσω βιβλία γενικώς εκείνη τη μέρα. Βρέθηκα στο παζάρι βιβλίου της Κοτζιά – πριν 2 ή 3 χρόνια – και απλώς μου τράβηξε την προσοχή. Δεν το πολυσκέφτηκα – η τιμή του ήταν εξαιρετική – και το αγόρασα. Το Άλφρεντ & Έμιλυ είναι το τελευταίο βιβλίο της Ντόρις Λέσινγκ, η οποία τιμήθηκε στα 87 της χρόνια (2007) με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στο έργο της αυτό μιλά για τη ζωή των γονιών της. Χωρίζει το βιβλίο σε δύο μέρη. Το πρώτο περιέχει μία φανταστική ιστορία με πρωταγωνιστές τους γονείς της, οι οποίοι ζουν όμως μία άλλη φανταστική ζωή που τους έδωσε η συγγραφέας. Το δεύτερο μέρος περιέχει τις αναμνήσεις της από τους γονείς της και από τη ζωή τους στη Βρετανική αποικία της Ζιμπάμπουε όπου μεγάλωσε. Για να είμαι ειλικρινής το πρώτο μέρος το βρήκα βαρετό. Μία ιστορία με πλούσιους και φτωχούς, με αστούς και επαρχιώτες, με φιλανθρωπίες και μουσικές βραδιές. Τίποτα ιδιαίτερο. Η Λέσινγκ έφτιαξ...
Διαβάστε περισσότερα