Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ζητείται ελπίς

 

Ζητείται ελπίς


Μέσα Οκτώβρη, με τα παιδιά της Γ΄ γυμνασίου επεξεργαζόμαστε το «Ζητείται ελπίς».

Λίγες μέρες μετά διαβάζω πως εκδίδονται τα «Άπαντα» του Αντώνη Σαμαράκη.

Αρχές Νοέμβρη ξεκινά εκ νέου ο εγκλεισμός.

Οι άνθρωποι με την αναγγελία του τρέχουν στα καταστήματα να προμηθευτούν τα απαραίτητα και μη.

Ξεκινούν οι χριστουγεννιάτικοι στολισμοί.

Ξαναδιαβάζω το διήγημα. Ο αφηγητής αναφέρει χαρακτηριστικά «Σκέφτηκε τη σύγχυση που επικρατεί στον κόσμο μας σήμερα. Σύγχυση στον τομέα των ιδεών, σύγχυση στον κοινωνικό τομέα, σύγχυση…». Φαντάζει τόσο σύγχρονη η περιγραφή. Σα να περιγράφει τις μέρες του σήμερα. Τους ανθρώπους του σήμερα. Την κοινωνία στον καιρό του κορονοϊού.

Ζητείται ελπίς λοιπόν, μέσα από τους στολισμούς, την αναμονή των Χριστουγέννων, την ψευδαίσθηση της θαλπωρής και της ασφάλειας που θα εξασφαλίσουμε με τον τρόπο αυτό.

Ζητείται ελπίς στην ενημέρωση των έξι, ότι θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, στην προηγούμενη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας, στις δουλειές μας, στις δραστηριότητές μας.

Ζητείται ελπίς.


Καφές και Λογοτεχνία


Ετικέτες

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βροχή - Ουίλλιαμ Σόμερσετ Μωμ

Η νουβέλα του Μωμ, «Βροχή», είναι υπόθεση ενός απογεύματος. Εκατό μικρές, αλλά απολαυστικές σελίδες, που θα σας κάνουν παρέα μαζί με τον καφέ σας, διότι τόσο θα χρειαστείτε για να το διαβάσετε. Θα ανασηκώσετε το φρύδι τακτικά και θα γελάσετε επίσης. Μοναδική προϋπόθεση, η απουσία θρησκευτικού φανατισμού. Η ιστορία έχει ως εξής, δύο ζευγάρια – ένας γιατρός, ένας ιεραπόστολος και οι σύζυγοί τους – ταξιδεύουν με πλοίο και προορισμό την Άπια, στα νησιά Σαμόα στον Νότιο Ειρηνικό. Αναγκάζονται να διακόψουν τα ταξίδι τους, καθώς υπάρχει υποψία επιδημίας ιλαράς, οπότε και παραμένουν στο Πάγκο-Πάγκο. Στο ίδιο πλοίο ταξίδευε μαζί τους και η Σέηντι, μία πόρνη, που αγαπά το γραμμόφωνο και τη συναναστροφή με ναύτες, και βρίσκει δωμάτιο στο ίδιο κατάλυμα με εκείνους. Ο ιεραπόστολος και η Σέηντι έρχονται σε ευθεία ρήξη, ενώ ο γιατρός παίζει το ρόλο του μεσολαβητή. Η κατάσταση γρήγορα εκρήγνυται και το τέλος επιβεβαιώνει τις υποψίες του αναγνώστη με τρόπο όμως ανατρεπτικό. Ο Μωμ αναπτύσσει τη νουβ...
Διαβάστε περισσότερα

Kafka on the Shore - Haruki Murakami

Υπόθεση Kafka on the Shore ή αλλιώς Ο Κάφκα στην ακτή είναι ο τίτλος του βιβλίου που περιστρέφεται γύρω από την ιστορία ενός 16χρονου αγοριού, του Κάφκα Ταμούρα, που το σκάει από το σπίτι του ψάχνοντας να βρει τη μητέρα και την αδερφή του. Στο βιβλίο εμφανίζονται και άλλοι ήρωες, όπως ο Νακάτα, ένας ηλικιωμένος κύριος που μιλά με τις γάτες, ο Χοσίνο, ένας νέος έτοιμος να ακολουθήσει την περιπέτεια, το αγόρι με το όνομα Κοράκι, ο Οσίμα, βιβλιοθηκάριος και πάντα βοηθός στα δύσκολα και πολλοί άλλοι. Όλοι συνεπικουρούν στο ταξίδι ενηλικίωσης του Κάφκα, στην προσπάθειά του να ξεφύγει από το πεπρωμένο του, να ανακαλύψει τον εαυτό του και να ακολουθήσει μία νέα πορεία. Διάρθρωση Ο Μουρακάμι επιλέγει να χτίσει το βιβλίο του ξεκινώντας από 4 διαφορετικές ιστορίες που με το πέρασμα των σελίδων πλησιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους, γίνονται δύο και εν τέλει μία. Σε κάθε κεφάλαιο αφηγείται μία ιστορία που καλύπτει διαφορετικές χρονικές περιόδους, τόσο του παρελθόντος όσο και του...
Διαβάστε περισσότερα

Ιστορία δύο πόλεων - Τσαρλς Ντίκενς

"Ιστορία δύο πόλεων"  Τσαρλς Ντίκενς    Την «Ιστορία δύο πόλεων» τη «λιβάνιζα» καιρό τώρα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρωτότυπο κείμενο – ναι το αγγλικό – αλλά δεν τα κατάφερα. Αποφάσισα να αγοράσω την ελληνική μετάφραση. Δίλημμα πάλι, ποια έκδοση να προτιμήσω. Τελικά κατέληξα στην πιο πρόσφατη, αυτή του Ψυχογιού, και δεν το μετάνιωσα. Όμορφη έκδοση, αρκετά προσεγμένη, με μετάφραση που μου θύμισε πολύ το πρωτότυπο κείμενο, χωρίς να λείπουν βέβαια τα λάθη. Ξεκινάω λοιπόν και διαβάζω: " Ήταν οι καλύτεροι καιροί, ήταν οι χειρότεροι καιροί, ήταν η εποχή της σοφίας, ήταν η εποχή της ανοησίας, ήταν τα χρόνια της πίστης, ήταν τα χρόνια της δυσπιστίας, ήταν η εποχή του Φωτός, ήταν η εποχή του Σκότους, ήταν η Άνοιξη της ελπίδας, ήταν ο χειμώνας της απελπισίας, είχαμε τα πάντα μπροστά μας, δεν είχαμε τίποτα μπροστά μας, πηγαίναμε όλοι γραμμή για τον Παράδεισο, πηγαίναμε γραμμή όλοι προς την αντίθετη κατεύθυνση - κοντολογίς, η περίοδος εκείνη έμοιαζε τόσο πολύ με την τωρινή, που ...
Διαβάστε περισσότερα