Εκεί που ζούμε - Χρίστος Κυθρεώτης

Είναι δύσκολο να ξεφύγεις από το παρελθόν σου. Αυτό σκεφτόμουν διαβάζοντας το βιβλίο του Χρίστου Κυθρεώτη. Και το διάβασα μέσα σε 3 μέρες, χωρίς να πιεστώ, χωρίς να σκεφτώ στιγμή ότι θα προσπεράσω κάποιο κομμάτι του επειδή βαρέθηκα ή επειδή ένιωσα ότι περιττεύει.

Ακολούθησα τον ήρωα αρχικά σαν ένας αόρατος παρατηρητής μέσα στη σκέψη του, αργότερα σα να ήμουν ο ίδιος ο ήρωας. Τον ακολούθησα στους δρόμους της Αθήνας. Έκανα εικόνα τις διαδρομές του. Ταυτίστηκα με τη σκέψη του και το συναίσθημά του. Ίσως επειδή μένουμε σε κοντινές γειτονιές, ίσως επειδή είμαστε στην ίδια ηλικία περίπου. Έφτασα να θεωρώ πως είναι υπαρκτό πρόσωπο και πως κάπου στη συμβολή Αλεξάνδρας
με Ιπποκράτους μπορεί και να τον πετύχω.

Ο αφηγητής και ήρωας του έργου σου δίνει πρόσβαση ακόμη και στις πιο μύχιες σκέψεις του. Εστιάζει εσωτερικά και σου περιγράφει τη μέρα του, λεπτό προς λεπτό. Μέσα από αυτή τη μία μέρα βέβαια και τις δεκάδες αναδρομές καταφέρνει να σου πει για όλη τη ζωή του ή τουλάχιστον για όλα εκείνα που την επηρέασαν σημαντικά και τον έφτασαν στη σημερινή του εκδοχή.

Ο Αντώνης είναι ένας 35άρης δικηγόρος που βιώνει τη ζωή του σχεδόν σαν παρατηρητής. Αποφεύγει να αναμειχθεί, αποφεύγει να συγκρουστεί, θέλει απλώς να ξεμπερδεύει, θέλει απλώς να φύγει. Δεν κατάφερε ποτέ να καταλήξει στο τι πραγματικά θέλει, οπότε βρέθηκε να ασκεί ένα επάγγελμα που δεν τον ικανοποιεί, να αναμένει τις εξελίξεις λόγω των αποφάσεων που θα πάρουν άλλοι, να ακολουθεί τα όνειρα των άλλων. Όμως όταν προσπαθείς να πραγματοποιήσεις ένα όνειρο που δεν είναι δικό σου, σύντομα το παρατάς. Οι αποφάσεις είναι δύσκολες, διότι «το θέμα είναι πως όταν αποφασίζεις κάτι, δεν υπάρχει απαρτία, δεν είσαι ολόκληρος. Παρ ’όλα αυτά, κάποιες αποφάσεις λαμβάνονται έτσι κι αλλιώς (στην τύχη μάλλον) και η πλειοψηφία ρυμουλκεί τη μειοψηφία, όπως πάντα.». Μέσα σε όλα αυτά ωστόσο υπάρχει μια εσωτερική φωνή που συνεχίζει να αντιστέκεται, μία εσωτερική φωνή που τον παρακινεί να παραμείνει ο εαυτός του, να κάνει όσα τον εκφράζουν, να μη γίνει ψεύτικος. Ο Αντώνης έχει καταλήξει πως η επιτυχία μας ή η αποτυχία μας στις σχέσεις κρίνεται από το αν μπορέσαμε να πούμε με ικανοποιητικό τρόπο την ιστορία μας στους άλλους ανθρώπους. Άλλωστε κάθε άνθρωπος είναι ένα μυθιστόρημα και αυτά που μας λέει είναι αυτά που θέλει να μας πει, αυτά που θέλει να τονίσει, τα υπόλοιπα τα αποκρύπτει επιμελώς ή επιλέγει να μη τους δώσει βαρύτητα.

 

Χρ. Κυθρεώτης | Εκεί που ζούμε | εκδόσεις Πατάκη