Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τελευταίο έρχεται το κοράκι – Ίταλο Καλβίνο

Το βιβλίο αυτό είναι ένα από τα βιβλία του Καλβίνο που έχω διαβάσει και σίγουρα δε θα είναι το τελευταίο. 

Πρώτη επαφή ήταν Οι αόρατες πόλεις που κυριολεκτικά με μάγεψε, ήδη από την πρώτη σελίδα. Θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφω σε μία ομάδα στο facebook ότι δεν ξέρω, αν φταίει η επετειακή έκδοση του Καστανιώτη – που είναι εξαιρετικά καλαίσθητη –, το ότι το χαρτί του βιβλίου μύριζε τόσο ζεστά, σχεδόν θελκτικά, ή το ότι ο Καλβίνο είναι μάγος, όμως εγώ είχα ενθουσιαστεί! Είχα ανοίξει διάπλατα τα μάτια μου ήδη από τις πρώτες σελίδες και χαμογελούσα.



Μετά την πρώτη γνωριμία με τον συγγραφέα, πλέον είμαι πιο προετοιμασμένη για αυτό που θα αντικρίσω και μέχρι στιγμής δε με έχει απογοητεύσει. Το Τελευταίο έρχεται το κοράκι, αν και πρόκειται για μία από τις πρώτες συλλογές του, έχει όλα αυτά τα στοιχεία που με έκαναν να θέλω να διαβάσω όλα του τα βιβλία. Όπως αναφέρει ο μεταφραστής, Ανταίος Χρυσοστομίδης, στον πρόλογο, η συλλογή αυτή εκδίδεται για πρώτη φορά το 1949 και ανήκει στην πρώτη δημιουργική φάση του συγγραφέα, η οποία φέρει έντονα την επιρροή της αντιστασιακής και της πολιτικής του δράσης.

Και πράγματι αυτό αντικατοπτρίζεται στη συλλογή του, όπου εντοπίζει κανείς αρκετά διηγήματα που μιλούν για την αντίσταση των Ιταλών ενάντια στου Γερμανούς, για την πείνα, τις κακουχίες, τον φόβο που φτάνει στον παραλογισμό αλλά και τον παραλογισμό που οδηγεί στον θάνατο. Παρά το γεγονός πως μιλά για θέματα τόσο σκοτεινά, η γραφή του, η γωνία θέασής του δίνουν μία νότα αισιοδοξίας και χιούμορ. Είναι αυτός ο ιδιότυπος ρεαλισμός του Καλβίνο, η επιμονή του στη λεπτομέρεια, η καταγραφή των σκέψεων και των συναισθημάτων όσων μετέχουν στις ιστορίες αυτές που άλλοτε σου δημιουργούν ένα σφίξιμο στο στομάχι και άλλοτε σε κάνουν να χαμογελάς πλατιά και να βλέπεις μέσα από τη μαυρίλα μία πιο φωτεινή πλευρά της ζωής. Άλλωστε, με ένα μαγικό τρόπο καταφέρνει τελικά να υπερισχύσει το δεύτερο.

Εκτός από τα διηγήματα που μιλούν για τον πόλεμο όμως, η συλλογή αυτή περιλαμβάνει και διηγήματα πικάντικα, γεμάτα χιούμορ, που καταδεικνύουν όλες τις αδυναμίες του ανθρώπου για φαγητό, για ύπνο, για χρήματα και φυσικά για έρωτα. Διηγήματα που μας κλείνουν το μάτι παραπέμποντάς μας σε άλλες ιστορίες, βιβλικές αλλά βαθιά ερωτικές. Μέσα από άλλες ιστορίες του θίγονται θέματα όπως η σχέση γονιών-παιδιών, η κοινωνική ανισότητα, η κοινωνική περιθωριοποίηση, η έλλειψη δικαιοσύνης, ο αγοραίος έρωτας.

Πρόκειται για μία συλλογή διηγημάτων που αξίζει αναμφίβολα να διαβαστεί. Σε αφήνει, μετά την ολοκλήρωσή της, με ένα συναίσθημα ανάλαφρο και αισιόδοξο. Είναι ένα βιβλίο ισορροπημένο, που ακροβατεί ανάμεσα στον πόλεμο και τη ζωή. Πέρασα ωραία μαζί του, χαμογέλασα, δε με βάρυνε ούτε μια στιγμή. Πάμε για το επόμενο βιβλίο του Καλβίνο λοιπόν!


Τελευταίο έρχεται το κοράκι | Ίταλο Καλβίνο | μτφρ. Ανταίος Χρυσοστομίδης | Εκδόσεις Καστανιώτη


Αν θέλετε να ενημερώνεστε για τις καινούργιες αναρτήσεις του blog μπορείτε να ακολουθήσετε/κάνετε like στη σελίδα Λογοτεχνία παντού στο facebook!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο φάρος - Άλισον Μουρ

Ο Φάρος , η νουβέλα τ ης Άλισον Μουρ, διαβάζεται γρήγορα, χωρίς να σε κουράζει, χωρίς να σε κάνει να σκέφτεσαι που το πάει, χωρίς να θες να προσπεράσεις κομμάτια. Είναι τόσο όσο, και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι τεράστιο προτέρημα για ένα λογοτεχνικό κείμενο.   Ο πρωταγωνιστής, ο κύριος Φουθ, έχει μόλις χωρίσει από τη σύζυγό του και αποφασίζει να κάνει ξανά το ταξίδι που είχε κάνει με τους γονείς του, πριν η μητέρα του τους εγκαταλείψει, αυτόν και τον πατέρα του. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα ήπιο, άχρωμο, που κανείς δε θυμάται και μάλλον δε θα λείψει και σε κανέναν. Ένα χαρακτήρα που γνωρίζουμε μέσα από την άποψη και τις αντιδράσεις των άλλων, μιας και ο ίδιος φαντάζει ανίσχυρος, σα μια ευθεία γραμμή. Έχοντας διανύσει ήδη την τέταρτη δεκαετία της ζωής του, παλεύει ακόμη με τις αναμνήσεις του φευγιού της μάνας του, με την χαμένη του αυτοεκτίμηση, με τις εμμονές και τις φοβίες του. Άλλωστε τελειώνει ποτέ η πάλη αυτή; Σε δεύτερο πλάνο η Έστερ, εξίσου μόνη, εξίσου κακοποιημένη, άπιστη...

Εισαγωγή στην πρώιμη δημώδη νεοελληνική λογοτεχνία (απαρχές – 1453)

  Τέλη 11 ου  – 1453:   η Βυζαντινή αυτοκρατορία εισέρχεται σε μακρά περίοδο κρίσης Διαμόρφωση Νέου Ελληνισμού – δύο παράγοντες: α) το Βυζάντιο περιορίζεται σε περιοχές που κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο β) ανάπτυξη εθνικής συνείδησης λόγω των αντιθέσεων με τους Φράγκους Παρουσιάζονται ξανά οι λέξεις «Έλλην» και «γένος» Αρχή νεοελληνικής γραμματείας Ο Λ. Πολίτης θεωρεί πως η «δημώδης γραμματεία/λογοτεχνία» της υστερομεσαιωνικής εποχής αποτελεί την πρώτη φάση της «νεοελληνικής» γραμματείας/λογοτεχνίας. Ως αρχή της νεοελληνικής λογοτεχνίας θεωρεί το έργο του Διγενή Ακρίτη (1 ο  μισό 11 ου  μάλλον) Δημώδης λογοτεχνία:  δηλώνεται η έντεχνη (προσωπική) λογοτεχνική παραγωγή λόγιων συγγραφέων. Η γλώσσα γραφής είναι λαϊκότερη, με ιδιωματικά στοιχεία και πλησιάζει την ομιλουμένη. Χαρακτηριστικά δημώδους γραμματείας/λογοτεχνίας Ανωνυμία. Γραπτή μορφή αρχικής σύνταξης (υπήρχε προφορική παράδοση, αλλά μεταδίδονται γραπτά). Χρήση δημώδους γλώσσας (μεικτή γλώσσα, λόγια κ...

Ξένος μες στον γάμο – Εμίρ Κουστουρίτσα

Έχετε δει την ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα Time of the Gypsies ; Αν ναι, τότε είστε ελαφρώς προετοιμασμένοι για το Ξένος μες στο γάμο . Στο βιβλίο αυτό με οδήγησε η ταινία, αλλά και η προτίμησή μου στα διηγήματα. Μετά από αυτό οδηγήθηκα και σε άλλες ταινίες του ιδίου. Κάπως έτσι κατέληξα τις τελευταίες δύο βδομάδες να μπω ολοκληρωτικά – όσο κατάφερα δηλαδή – στον κόσμο του Κουστουρίτσα, στον «βαλκανικό μαγικό ρεαλισμό» του, όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Τολμώ να πω ότι αυτό με έκανε χαρούμενη. Αφού αγόρασα το βιβλίο στάθηκα για ώρα να παρατηρώ το εξώφυλλό του. Μία πολυθρόνα και ένα παιδικό ποδήλατο στη βεράντα (;) ενός σπιτιού. Όλα καλά ως εδώ, μόνο που υπάρχουν τριγύρω και ψάρια οπότε και συνειδητοποιείς ότι το χρώμα που σου φαινόταν ως τώρα θολό είναι απλώς ο βυθός κάποιας λίμνης ή της θάλασσας. Όμορφη έκδοση, με ωραία ποιότητα χαρτιού και ιδιαίτερη αισθητική εξωφύλλου. Ξεκινώντας την ανάγνωση του πρώτου διηγήματος συνειδητοποίησα πως ο Κουστουρίτσα φτιάχνει για ακό...