Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οδήγησε το αλέτρι σου πάνω από τα οστά των νεκρών - Όλγκα Τοκάρτσουκ

Τον περασμένο Σεπτέμβρη επισκέφθηκα την Πολωνία και συγκεκριμένα το Γκντανσκ και το Βρότλαβ. Σε ένα από τα πεζοδρόμιά τους στο Βρότσλαβ υπήρχαν πλάκες με τις σημαντικότερες χρονολογίες για τη χώρα και για
την πόλη. Μία από τις τελευταίες, αν όχι η τελευταία, ήταν το 2018 και ήταν αφιερωμένη στην Όλγκα Τοκάρτσουκ, μιας και οι Πολωνοί ήταν ιδιαίτερα περήφανοι για το Νόμπελ που απέσπασε. Το πρώτο βιβλίο της που διάβασα ήταν το Οδήγησε το αλέτρι σου πάνω από τα οστά των νεκρών και σίγουρα δε θα είναι το τελευταίο. Με έβαλε βαθιά μέσα στην ιστορία της, με έκανε να γελάσω και να περάσω ωραία διαβάζοντάς το, με έκανε επίσης να προβληματιστώ και να σφιχτεί το στομάχι μου.

Η αφήγησή της είναι τρομερά ελκυστική. Χρησιμοποιεί με αριστοτεχνικό τρόπο το υπόβαθρό της στον τομέα της γιουγκιανής ψυχολογίας για να δημιουργήσει έναν χαρακτήρα παράδοξο και βαθιά ανθρώπινο. Γεμάτο ελαττώματα που μας κάνουν να τον συμπαθούμε και να ταυτιζόμαστε μαζί του. Η κυρία Ντουσέικο, κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος, αγαπά πολύ τα ζώα και τοποθετείται μέσα σε ένα περιβάλλον διαποτισμένο από τους μύθους και την παράδοση της Πολωνίας. «Οι άνθρωποι είναι σε θέση να καταλάβουν μόνο ό,τι επινοούν οι ίδιοι για τον εαυτό τους και με το οποίο τρέφονται» μας λέει χαρακτηριστικά και μάλιστα εις διπλούν μέσα στο έργο. Άλλωστε η κοσμοθεωρία της ηρωίδας έρχεται σε αντίθεση με αυτή των περισσότερων ανθρώπων.

Η υπόθεση του έργου μοιάζει με αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονα παραμυθικά στοιχεία, όμως αυτό αποτελεί μονάχα το επικάλυμμα της ιστορίας. Μάλλον η συγγραφέας δεν είχε σκοπό απλώς να μας βάλει στη θέση του ντετέκτιβ και δεν αναμένει από εμάς να αναζητήσουμε απλώς τον δολοφόνο, τον οποίο κατά τη γνώμη μου έκρυψε με τρομερή μαεστρία. Στο τέλος όλα μπαίνουν στη σειρά τους και όλα όσα είχε ντύσει με έναν μανδύα μυστηρίου και μαγείας εξηγούνται λογικά.

Κλείνοντας θα έλεγα ότι, παρόλο που δεν ξέρω αν είναι το ιδανικό βιβλίο για να μπείτε στον κόσμο της Τοκάρτσουκ, είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.


Όλγκα Τοκάρτσουκ | Οδήγησε το αλέτρι σου πάνω από τα οστά των νεκρών | μετάφρ. Αναστασία Χατζηγιαννίδη | εκδ. Καστανιώτη

 

Ετικέτες

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι άγριοι ντετέκτιβ - Ρομπέρτο Μπολάνιο

Το βιβλίο του Ρομπέρτο Μπολάνιο «Οι άγριοι ντετέκτιβ» δεν το διάβασα πρόσφατα, για την ακρίβεια το διάβασα πριν ένα χρόνο. Ψάχνοντας το σημειωματάριό μου – από αυτά τα σημειωματάρια που γράφεις μέσα ακαδημαϊκές σημειώσεις και μετά συνταγές για κέικ – για σημειώσεις σχετικά με τη διπλωματική μου βρήκα λίγες σημειώσεις που κράτησα αφού το διάβασα. Και κράτησα σημειώσεις επειδή είναι ΒΙΒΛΙΑΡΑ, το λέω προκαταβολικά και θα το πω όσες φορές χρειαστεί. Είναι από τα λίγα βιβλία που, παρά τις 700+ σελίδες του, διάβασα με αμείωτο ενδιαφέρον και όταν το τελείωσα δεν πίστευα ότι κρατούσα στα χέρια μου ένα τόσο εντυπωσιακό έργο. Έγραφα στο σημειωματάριο: Διαβάζοντας τη συλλεκτική έκδοση "Οι άγριοι ντετέκτιβ"  «Μία ιστορία που περιστρέφεται γύρω από την ποίηση και πιο συγκεκριμένα γύρω από μία ομάδα ποιητών που αυτοπροσδιορίζονται ως ενστικτορεαλιστές. Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ 1975 και 1996 στην πόλη του Μεξικού αλλά και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης και της Αφρικής. Χωρίζεται σε...
Διαβάστε περισσότερα

Τάλγκο - Βασίλης Αλεξάκης

Βράδυ καθημερινής. Στο  Youtube   παίζει κονσέρβα λίστα με  Whiskey  Blues , έχεις  μισοσβήσει  τα φώτα μήπως και κοιμηθείς μία φυσιολογική ώρα και ψάχνεις να βρεις ποιο βιβλίο θα ξεκινήσεις. Δε θες κάτι που θα σε ζορίσει ή θα σε προβληματίσει. Θες κάτι που να ρέει εύκολα. Να μην είναι πάλι ξένου  συγγραφέα  όμως, όλο ξένους διαβάζεις και  σίγουρα  υπάρχουν αξιόλογοι Έλληνες πεζογράφοι, που θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίσεις τη γραφή τους. Κάπως έτσι ήταν η κατάσταση όταν αποφάσισα να διαβάσω το  Τάλγκο  του Βασίλη  Αλεξάκη . Σε κάποια συζήτηση είχε αναφερθεί πρόσφατα το όνομά του, είδα ότι το βιβλίο ήταν μικρό, δεν είχα διαβάσει κάτι άλλο δικό του, οπότε το αποφάσισα. Και δεν το μετάνιωσα!  Διαβάζεται απνευστί, σε παίρνει μαζί του και ζεις την ιστορία τους. Είναι άμεσο, καταιγιστικό και συνάμα σπαρακτικό.  Πρωταγωνίστρια η Ελένη. Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να συμβιβαστεί στη ζωή της, ούτε στα προσωπικά της ούτε σ...
Διαβάστε περισσότερα

9 αγαπημένα βιβλία που διάβασα το 2020

9 Αγαπημένα Βιβλία του 2020 Σε λίγες μέρες το 2020 θα φύγει. Αυτή τη χρονιά πέρασα πολλές ώρες στο σπίτι και ως εκ τούτου διάβασα πολλά βιβλία. Πολλά αξιόλογα βιβλία. Είχε και κάτι θετικό επομένως! Ανάμεσά τους ξεχώρισα τα παρακάτω εννιά, στα οποία θα κάνω μία σύντομη αναφορά. Διαβάζοντας κρατάω πάντα αποσπάσματα, τα οποία θα παραθέσω επίσης! Incidental Comics by Grant Snider Άνθρωποι και ποντίκια - Τζον Στάινμπεκ Το διάβασα στην προηγούμενη καραντίνα, σύμφωνα με το Goodreads τον Απρίλιο. Νομίζω είναι από τα βιβλία που θα ξαναδιάβαζα ευχάριστα, όπως και πολλά άλλα της λίστας βέβαια. Ένα βιβλίο σύντομο, που ρέει ευχάριστα και μετατρέπεται σταδιακά σε γροθιά στο στομάχι. Μια ανθρώπινη ιστορία για τα όνειρα που τελικά διαψεύστηκαν. « Μου 'τυχε να το δω πολλές φορές. Ένας άνθρωπος κουβεντιάζει μ' έναν άλλο, κι είτε τον προσέχει και τον καταλαβαίνει ο άλλος είτε όχι, δεν κάνει καμία διαφορά .» Η πτώση - Αλμπέρ Καμύ Άλλο ένα σύντομο βιβλίο που τάραξε όμως τη μονοτονί...
Διαβάστε περισσότερα