Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Kafka on the Shore - Haruki Murakami

Υπόθεση


Kafka on the Shore ή αλλιώς Ο Κάφκα στην ακτή είναι ο τίτλος του βιβλίου που περιστρέφεται γύρω από την ιστορία ενός 16χρονου αγοριού, του Κάφκα Ταμούρα, που το σκάει από το σπίτι του ψάχνοντας να βρει τη μητέρα και την αδερφή του. Στο βιβλίο εμφανίζονται και άλλοι ήρωες, όπως ο Νακάτα, ένας ηλικιωμένος κύριος που μιλά με τις γάτες, ο Χοσίνο, ένας νέος έτοιμος να ακολουθήσει την περιπέτεια, το αγόρι με το όνομα Κοράκι, ο Οσίμα, βιβλιοθηκάριος και πάντα βοηθός στα δύσκολα και πολλοί άλλοι. Όλοι συνεπικουρούν στο ταξίδι ενηλικίωσης του Κάφκα, στην προσπάθειά του να ξεφύγει από το πεπρωμένο του, να ανακαλύψει τον εαυτό του και να ακολουθήσει μία νέα πορεία.


Διάρθρωση


Ο Μουρακάμι επιλέγει να χτίσει το βιβλίο του ξεκινώντας από 4
διαφορετικές ιστορίες που με το πέρασμα των σελίδων πλησιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους, γίνονται δύο και εν τέλει μία. Σε κάθε κεφάλαιο αφηγείται μία ιστορία που καλύπτει διαφορετικές χρονικές περιόδους, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Κάποιες φορές χρησιμοποιεί εξωτερικές μαρτυρίες για να περιγράψει όσα συνέβησαν, για να κατανοήσουμε τον ήρωα μέσα από τα μάτια ενός μάρτυρα. Εναλλάσσει τα πρόσωπα τακτικά, άλλοτε χρησιμοποιεί το α΄ πρόσωπο του ενικού, άλλοτε του πληθυντικού, άλλοτε το γ΄, άλλοτε ο ήρωας παραθέτει τις σκέψεις του, άλλοτε ένας εξωτερικός αφηγητής μας περιγράφει όσα συμβαίνουν. Εναλλαγές που περνούν σχεδόν απαρατήρητες ωστόσο, μιας και είναι απόλυτα εναρμονισμένες με την πρόθεση του συγγραφέα να πλησιάσουμε τον ήρωα ή να παραμείνουμε αποστασιοποιημένοι.


Εντυπώσεις


Το βιβλίο Kafka on the Shore είναι ένα παραμύθι για μεγάλους. Ένα βιβλίο που ρέει εύκολα, χωρίς να σε προβληματίζει ιδιαίτερα, τουλάχιστον όχι αν δεν αναζητάς ο ίδιος να προβληματιστείς. Το εξωλογικό στοιχείο είναι έντονο, άνθρωποι και γάτες που συνομιλούν, πέτρες που ανοίγουν πόρτες για έναν άλλο κόσμο (;) / μια άλλη διάσταση (;), άνθρωποι που ρουφάνε ψυχές γατών, οιδιπόδειες προφητείες, οπτασίες. Όλα αυτά συναπαρτίζουν ένα μαγικό σύμπαν που ο Μουρακάμι δημιουργεί με μεγάλη δεξιοτεχνία. Αν έχετε διαβάσει κάποιο άλλο βιβλίο του, είναι βέβαιο ότι έχετε πάρει μια γεύση. Ο Μουρακάμι είναι μάστορας σε αυτό. 

Όμως, και εδώ έρχεται αυτό το μεγάλο όμως, το ίδιο όμως που όρθωσα και όταν διάβασα το 1Q84 του ιδίου, είναι φλύαρος. Σε κάποια σημεία ανυπόφορα φλύαρος, τόσο που θες απεγνωσμένα να παρατήσεις το βιβλίο, αλλά σου έχει στήσει τόσο ωραία την ιστορία, που αποφασίζεις να συνεχίσεις για να δεις που θα πάει τελικά. Επίσης, σε αρκετά σημεία γίνεται τόσο εκλαϊκευμένα φιλοσοφικός, σου πετάει στη μούρη τη μία “σοφία” ζωής μετά την άλλη, τόσο που αναρωτιέσαι μήπως πήρες το βιβλίο από το ράφι με τα βιβλία αυτοβελτίωσης, αλλά δεν το παρατήρησες. Όλα αυτά όμως τα ξεπερνάς, διότι σε έχει απορροφήσει η ιστορία, γιατί έχεις ήδη μπει στον μαγικό του κόσμο.

Για να μην μακρυγορήσω άλλο, είναι ένα βιβλίο εύκολο, χωρίς δεύτερα και τρίτα επίπεδα νοήματος – ακόμα και η οιδιπόδεια προφητεία είναι ρητά ειπωμένη. Το διάβασα στα αγγλικά και η γλώσσα του ήταν απλή και κατανοητή. Επομένως για όσους αναζητάτε ένα βιβλίο εύκολο για να ξεκινήσετε να διαβάζετε στα αγγλικά, θα έλεγα ότι είναι μια καλή επιλογή.


"Sometimes fate is like a small sandstorm that keeps changing directions. You change direction but the sandstorm chases you. You turn again, but the storm adjusts. Over and over you play this out, like some ominous dance with death just before dawn. Why? Because this storm isn't something that blew in from far away, something that has nothing to do with you. This storm is you. Something inside of you. So all you can do is give in to it, step right inside the storm, closing your eyes and plugging up your ears so the sand doesn't get in, and walk through it, step by step. There's no sun there, no moon, no direction, no sense of time. Just fine white sand swirling up into the sky like pulverized bones. That's the kind of sandstorm you need to imagine."


Haruki Murakami | Kafka on the shore | Alfred A. Knopf | New York 2005 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ανάσκελα - Rita Bullwinkel

Το βιβλίο αυτό το πέτυχα σε ένα γνωστό λογαριασμό στο Instagram , ξέρετε αυτόν τον λογαριασμό που βγάζουμε φωτογραφία τα μπουτάκια μας και τα βιβλία μας μαζί. Το διάβασα εξ ολοκλήρου στην παραλία και ομολογώ πως η παρέα του ήταν ενδιαφέρουσα. «Το "Ανάσκελα" είναι μια συλλογή διηγημάτων με φαντάσματα, μέντιουμ, μια ερωμένη παθιασμένη με τον ήχο κουρδίσματος της άρπας, έφηβες που πιστεύουν ότι στην πραγματικότητα είναι φυτά, φυλακισμένους σε γκούλαγκ και ανθρωποφάγες εκκλησίες. Μέσα από αυτές τις τρυφερές και συνάμα γκροτέσκ ιστορίες, οι χαρακτήρες αναρωτιούνται για τα σώματα που τους δόθηκαν και για την ίδια τη ζωή.» Η παραπάνω παρουσίαση, που προέρχεται από το οπισθόφυλλο του βιβλίου, θα έλεγα πως το αδικεί. Ναι μεν, αλλά. Όλα αυτά θα τα βρείτε σίγουρα σε αυτή τη συλλογή, αλλά θα βρείτε και πολλά άλλα που δρουν λιγότερο επιδερμικά. Ιστορίες που τις διαβάζεις λαίμαργα και φτάνοντας στο τέλος, παγώνεις. Όχι γιατί το τέλος τους είναι τρομακτικό, αλλά γιατί αυτό που έχουν να ...

Αρχάριοι - Ρέιμοντ Κάρβερ

Για τον Κάρβερ έχει γίνει πολύς λόγος τώρα τελευταία.  Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζονται μπροστά μου συνεχώς φωτογραφίες με βιβλία του. Παρόλα αυτά, όταν άνοιξα τη σελίδα γνωστού βιβλιοπωλείου για να βρω το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσω δεν έψαχνα κάποιο συγκεκριμένο. Έπεσε το μάτι μου σε μία μεγάλη έκπτωση, όμως και η περιγραφή του βιβλίου έμοιαζε ενδιαφέρουσα. Έχω και μεγάλη αγάπη στα διηγήματα, οπότε πήγα στο βιβλιοπωλείο και το πήρα. Στο οπισθόφυλλο αναφέρεται πως ο Κάρβερ είναι « ο φυσικός διάδοχος του πραγματικού μέντορά του, του Άντον Τσέχοφ ». Κάπως μεγαλεπήβολο ακούγεται όλο αυτό, σκέφτηκα. Ανοίγω το βιβλίο. Στο εσώφυλλο διαβάζω λόγια του Κάρβερ « Όταν γράφω ένα διήγημα κι υπάρχει κάποιος που συντονίζεται μ’ αυτό κατά κάποιον τρόπο, τότε είμαι ευτυχισμένος. Τι άλλο να θελήσω; Είναι σημαντικό να κάνω αυτή τη δουλειά, γιατί κάποιος τη χρειάζεται. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως είμαστε άνθρωποι .». Τον έχω συμπαθήσει ήδη. Το βιβλίο αποτελείται από 17 διηγήματα,...

Ο Παπαδιαμάντης τα Χριστούγεννα

Ψάχνοντας στη βιβλιοθήκη που βρίσκεται στο πατρικό μου σπίτι για το επόμενό μου ανάγνωσμα, βρήκα μια σκληρόδετη έκδοση με τίτλο "Παιδικά Διηγήματα" Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, εκδόσεις Άγκυρα, 1989. Το βιβλίο ήταν φθαρμένο εσωτερικά, αφού ως παιδί το διάβαζα συχνά. Και το διάβαζα κατά κύριο λόγο τα Χριστούγεννα, παρόλο που, όπως ανακάλυψα αρκετές ώρες αργότερα, στη βιβλιοθήκη υπήρχε και έκδοση με τα διηγήματά  του  που αναφέρονται στις γιορτές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων. Ξεφυλλίζοντας τα «Παιδικά Διηγήματα» συνειδητοποίησα βεβαίως πως είχαν αποδοθεί στη δημοτική, έτσι ώστε να μπορεί ένα παιδί δημοτικού να τα διαβάσει. Συνέχισα να ξεφυλλίζω και έπεσα πάνω στο διήγημα «Της Κοκκόνας το σπίτι». Το θυμόμουν αυτό! Άρχισα να το διαβάζω ξανά. Όμως στην απόδοση το παπαδιαμαντικό κείμενο έχανε τη μαγεία του. Το αναζήτησα και αποφάσισα να το παραθέσω. Μαζί με το κείμενο εντόπισα και ένα βίντεο με την ανάγνωση του κειμένου. Τῆς κοκόνας τὸ σπίτι Συγγραφέας: Αλέξανδρ...