Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Kafka on the Shore - Haruki Murakami

Υπόθεση


Kafka on the Shore ή αλλιώς Ο Κάφκα στην ακτή είναι ο τίτλος του βιβλίου που περιστρέφεται γύρω από την ιστορία ενός 16χρονου αγοριού, του Κάφκα Ταμούρα, που το σκάει από το σπίτι του ψάχνοντας να βρει τη μητέρα και την αδερφή του. Στο βιβλίο εμφανίζονται και άλλοι ήρωες, όπως ο Νακάτα, ένας ηλικιωμένος κύριος που μιλά με τις γάτες, ο Χοσίνο, ένας νέος έτοιμος να ακολουθήσει την περιπέτεια, το αγόρι με το όνομα Κοράκι, ο Οσίμα, βιβλιοθηκάριος και πάντα βοηθός στα δύσκολα και πολλοί άλλοι. Όλοι συνεπικουρούν στο ταξίδι ενηλικίωσης του Κάφκα, στην προσπάθειά του να ξεφύγει από το πεπρωμένο του, να ανακαλύψει τον εαυτό του και να ακολουθήσει μία νέα πορεία.


Διάρθρωση


Ο Μουρακάμι επιλέγει να χτίσει το βιβλίο του ξεκινώντας από 4
διαφορετικές ιστορίες που με το πέρασμα των σελίδων πλησιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους, γίνονται δύο και εν τέλει μία. Σε κάθε κεφάλαιο αφηγείται μία ιστορία που καλύπτει διαφορετικές χρονικές περιόδους, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Κάποιες φορές χρησιμοποιεί εξωτερικές μαρτυρίες για να περιγράψει όσα συνέβησαν, για να κατανοήσουμε τον ήρωα μέσα από τα μάτια ενός μάρτυρα. Εναλλάσσει τα πρόσωπα τακτικά, άλλοτε χρησιμοποιεί το α΄ πρόσωπο του ενικού, άλλοτε του πληθυντικού, άλλοτε το γ΄, άλλοτε ο ήρωας παραθέτει τις σκέψεις του, άλλοτε ένας εξωτερικός αφηγητής μας περιγράφει όσα συμβαίνουν. Εναλλαγές που περνούν σχεδόν απαρατήρητες ωστόσο, μιας και είναι απόλυτα εναρμονισμένες με την πρόθεση του συγγραφέα να πλησιάσουμε τον ήρωα ή να παραμείνουμε αποστασιοποιημένοι.


Εντυπώσεις


Το βιβλίο Kafka on the Shore είναι ένα παραμύθι για μεγάλους. Ένα βιβλίο που ρέει εύκολα, χωρίς να σε προβληματίζει ιδιαίτερα, τουλάχιστον όχι αν δεν αναζητάς ο ίδιος να προβληματιστείς. Το εξωλογικό στοιχείο είναι έντονο, άνθρωποι και γάτες που συνομιλούν, πέτρες που ανοίγουν πόρτες για έναν άλλο κόσμο (;) / μια άλλη διάσταση (;), άνθρωποι που ρουφάνε ψυχές γατών, οιδιπόδειες προφητείες, οπτασίες. Όλα αυτά συναπαρτίζουν ένα μαγικό σύμπαν που ο Μουρακάμι δημιουργεί με μεγάλη δεξιοτεχνία. Αν έχετε διαβάσει κάποιο άλλο βιβλίο του, είναι βέβαιο ότι έχετε πάρει μια γεύση. Ο Μουρακάμι είναι μάστορας σε αυτό. 

Όμως, και εδώ έρχεται αυτό το μεγάλο όμως, το ίδιο όμως που όρθωσα και όταν διάβασα το 1Q84 του ιδίου, είναι φλύαρος. Σε κάποια σημεία ανυπόφορα φλύαρος, τόσο που θες απεγνωσμένα να παρατήσεις το βιβλίο, αλλά σου έχει στήσει τόσο ωραία την ιστορία, που αποφασίζεις να συνεχίσεις για να δεις που θα πάει τελικά. Επίσης, σε αρκετά σημεία γίνεται τόσο εκλαϊκευμένα φιλοσοφικός, σου πετάει στη μούρη τη μία “σοφία” ζωής μετά την άλλη, τόσο που αναρωτιέσαι μήπως πήρες το βιβλίο από το ράφι με τα βιβλία αυτοβελτίωσης, αλλά δεν το παρατήρησες. Όλα αυτά όμως τα ξεπερνάς, διότι σε έχει απορροφήσει η ιστορία, γιατί έχεις ήδη μπει στον μαγικό του κόσμο.

Για να μην μακρυγορήσω άλλο, είναι ένα βιβλίο εύκολο, χωρίς δεύτερα και τρίτα επίπεδα νοήματος – ακόμα και η οιδιπόδεια προφητεία είναι ρητά ειπωμένη. Το διάβασα στα αγγλικά και η γλώσσα του ήταν απλή και κατανοητή. Επομένως για όσους αναζητάτε ένα βιβλίο εύκολο για να ξεκινήσετε να διαβάζετε στα αγγλικά, θα έλεγα ότι είναι μια καλή επιλογή.


"Sometimes fate is like a small sandstorm that keeps changing directions. You change direction but the sandstorm chases you. You turn again, but the storm adjusts. Over and over you play this out, like some ominous dance with death just before dawn. Why? Because this storm isn't something that blew in from far away, something that has nothing to do with you. This storm is you. Something inside of you. So all you can do is give in to it, step right inside the storm, closing your eyes and plugging up your ears so the sand doesn't get in, and walk through it, step by step. There's no sun there, no moon, no direction, no sense of time. Just fine white sand swirling up into the sky like pulverized bones. That's the kind of sandstorm you need to imagine."


Haruki Murakami | Kafka on the shore | Alfred A. Knopf | New York 2005 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι άγριοι ντετέκτιβ - Ρομπέρτο Μπολάνιο

Το βιβλίο του Ρομπέρτο Μπολάνιο «Οι άγριοι ντετέκτιβ» δεν το διάβασα πρόσφατα, για την ακρίβεια το διάβασα πριν ένα χρόνο. Ψάχνοντας το σημειωματάριό μου – από αυτά τα σημειωματάρια που γράφεις μέσα ακαδημαϊκές σημειώσεις και μετά συνταγές για κέικ – για σημειώσεις σχετικά με τη διπλωματική μου βρήκα λίγες σημειώσεις που κράτησα αφού το διάβασα. Και κράτησα σημειώσεις επειδή είναι ΒΙΒΛΙΑΡΑ, το λέω προκαταβολικά και θα το πω όσες φορές χρειαστεί. Είναι από τα λίγα βιβλία που, παρά τις 700+ σελίδες του, διάβασα με αμείωτο ενδιαφέρον και όταν το τελείωσα δεν πίστευα ότι κρατούσα στα χέρια μου ένα τόσο εντυπωσιακό έργο. Έγραφα στο σημειωματάριο: Διαβάζοντας τη συλλεκτική έκδοση "Οι άγριοι ντετέκτιβ"  «Μία ιστορία που περιστρέφεται γύρω από την ποίηση και πιο συγκεκριμένα γύρω από μία ομάδα ποιητών που αυτοπροσδιορίζονται ως ενστικτορεαλιστές. Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ 1975 και 1996 στην πόλη του Μεξικού αλλά και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης και της Αφρικής. Χωρίζεται σε...

Τάλγκο - Βασίλης Αλεξάκης

Βράδυ καθημερινής. Στο  Youtube   παίζει κονσέρβα λίστα με  Whiskey  Blues , έχεις  μισοσβήσει  τα φώτα μήπως και κοιμηθείς μία φυσιολογική ώρα και ψάχνεις να βρεις ποιο βιβλίο θα ξεκινήσεις. Δε θες κάτι που θα σε ζορίσει ή θα σε προβληματίσει. Θες κάτι που να ρέει εύκολα. Να μην είναι πάλι ξένου  συγγραφέα  όμως, όλο ξένους διαβάζεις και  σίγουρα  υπάρχουν αξιόλογοι Έλληνες πεζογράφοι, που θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίσεις τη γραφή τους. Κάπως έτσι ήταν η κατάσταση όταν αποφάσισα να διαβάσω το  Τάλγκο  του Βασίλη  Αλεξάκη . Σε κάποια συζήτηση είχε αναφερθεί πρόσφατα το όνομά του, είδα ότι το βιβλίο ήταν μικρό, δεν είχα διαβάσει κάτι άλλο δικό του, οπότε το αποφάσισα. Και δεν το μετάνιωσα!  Διαβάζεται απνευστί, σε παίρνει μαζί του και ζεις την ιστορία τους. Είναι άμεσο, καταιγιστικό και συνάμα σπαρακτικό.  Πρωταγωνίστρια η Ελένη. Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να συμβιβαστεί στη ζωή της, ούτε στα προσωπικά της ούτε σ...

9 αγαπημένα βιβλία που διάβασα το 2020

9 Αγαπημένα Βιβλία του 2020 Σε λίγες μέρες το 2020 θα φύγει. Αυτή τη χρονιά πέρασα πολλές ώρες στο σπίτι και ως εκ τούτου διάβασα πολλά βιβλία. Πολλά αξιόλογα βιβλία. Είχε και κάτι θετικό επομένως! Ανάμεσά τους ξεχώρισα τα παρακάτω εννιά, στα οποία θα κάνω μία σύντομη αναφορά. Διαβάζοντας κρατάω πάντα αποσπάσματα, τα οποία θα παραθέσω επίσης! Incidental Comics by Grant Snider Άνθρωποι και ποντίκια - Τζον Στάινμπεκ Το διάβασα στην προηγούμενη καραντίνα, σύμφωνα με το Goodreads τον Απρίλιο. Νομίζω είναι από τα βιβλία που θα ξαναδιάβαζα ευχάριστα, όπως και πολλά άλλα της λίστας βέβαια. Ένα βιβλίο σύντομο, που ρέει ευχάριστα και μετατρέπεται σταδιακά σε γροθιά στο στομάχι. Μια ανθρώπινη ιστορία για τα όνειρα που τελικά διαψεύστηκαν. « Μου 'τυχε να το δω πολλές φορές. Ένας άνθρωπος κουβεντιάζει μ' έναν άλλο, κι είτε τον προσέχει και τον καταλαβαίνει ο άλλος είτε όχι, δεν κάνει καμία διαφορά .» Η πτώση - Αλμπέρ Καμύ Άλλο ένα σύντομο βιβλίο που τάραξε όμως τη μονοτονί...